«Βάκχες» είδαμε & σχολιάζουμε, 27/08 Ανοικτό Θέατρο Συκεών "Μάνος Κατράκης"

«Βάκχες» του Ευριπίδη

«Βάκχες» του Ευριπίδη είδαμε & σχολιάζουμε, 27/08 Ανοικτό Θέατρο Συκεών "Μάνος Κατράκης"

Στα πλαίσια του Φεστιβάλ Μερκούρεια του Δήμου Νεάπολης Συκεών παρακολουθήσαμε την παράσταση «Βάκχες» του Ευριπίδη, συμπαραγωγή Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου και ΔΗ-ΠΕΘΕ Λάρισας, σε σκηνοθεσία του Έκτορα Λυγίζου.

Τι είδαμε:

Είδαμε μια «περίεργη» ανάγνωση του έργου κατά την οποία μια ομάδα αφηγητών, οι οποίοι με έναν τρόπο εναλλάσσονται στους ρόλους, αναλαμβάνουν όλοι μαζί να ερμηνεύσουν το έργο.

Δηλαδή, πρόκειται για μία ομαδική αφήγηση και δεν αναλαμβάνει κάθε ηθοποιός ένα συγκεκριμένο ρόλο, αλλά όλα τα πρόσωπα του έργου υπάρχουν διαθέσιμα στο χώρο για τον καθένα υποκριτή. Σαν ένα συνεχές χορικό από το οποίο αποσπώνται από την ομάδα κάποιοι αφηγητές για να αναλάβουν να φέρουν στο χώρο τα λεγόμενα κάποιου προσώπου τη δεδομένη στιγμή.

Ωστόσο, η διάκριση των ρόλων είναι πολύ ξεκάθαρη και εύκολη, καθώς κάθε φορά που ένας υποκριτής αναλαμβάνει ένα ρόλο φορτίζει να μας πληροφορεί ποιος είναι λέγοντας ‘Αν ήμουν ο Διόνυσος…’, ‘Αν ήμουν ο Πενθέας…’, ‘Αν ήμουν η Αγαύη…’ κτλ. Όλη αυτή η ομαδική πολυερμηνεία δουλεύει άψογα και δε δημιουργεί καμία σύγχυση στους θεατές, λειτουργώντας σαν ένα είδος βακχικής διεργασίας, μιας βακχικής πολυπροσωπίας, μιας βακχικής μετάλλαξης.

Το διονυσιακό τραγούδι και ο χορός των μαινάδων αποτελούν ένα λιτό σφύριγμα και μια απλή κίνηση των γλουτών, που τα εκτελούν ολόκληρη η αμάδα των οκτώ ατόμων, άνδρες και γυναίκες.

Ενδυματολογικά οι υποκριτές αρχικά είναι ενδεδυμένοι πολύχρωμων ‘αστικών’ ενδυμάτων τα οποία αποποιούνται, πετώντας τα στο πάτωμα, καθώς βακχεύουν κατά την εξέλιξη του έργου. Δηλαδή τα κουστούμια λειτουργούν οργανικά για την εξέλιξη των χαρακτήρων, ξεχωρίζοντας τους μυημένους από τους αμύητους.

Τα σκηνικά είναι ιδιαίτερα λιτά, με ένα μοβ μουσαμά να οριοθετεί άλλοτε την πόλη της Θήβας και άλλοτε τον χώρο των βακχικών οργίων επάνω στο όρος του Κιθαιρώνα.

Πολύ ωραίες οι ερμηνείες των ηθοποιών με μετριασμένο το μένος του χαρακτήρα των ηρώων. Πχ ο  Αργύρης Πανταζάρας ερμηνεύει γήινα τον Διόνυσο, χωρίς το γνώριμο απειλητικό χαρακτήρα του θεού, που προμηνύει τη θεϊκή μήνη. Ο Βασίλης Μαγουλιώτης ερμηνεύει ένα όχι τόσο επικίνδυνο Πενθέα, που θαυμάζει και περίπου ερωτεύεται τον Διόνυσο, επιζητώντας να πλησιάσει τον ‘θηλύμορφο’ θεό. 

Και τέλος, η Ανέζα Παπαδοπούλου ερμηνεύει μια λιγότερο μανιακή και πιο ήπια Αγαύη, που δεν προμηνύει την φοβερή πράξη της.   

Αρκετές στιγμές στην παράσταση, ένας χαρακτήρας ερμηνεύεται ταυτόχρονα από δύο υποκριτές (πχ η Ανέζα Παπαδοπούλου και η Μαρία Πρωτόπαππα την Αγαύη) ή δύο διαφορετικοί χαρακτήρες εργάζονται από κοινού (πχ ο Χρήστος Στέργιογλου ως Τειρεσίας και η Ανέζα Παπαδοπούλου ως Κάδμος), λειτουργώντας σαν ένα αρμονικό διφωνικό άτομο, στοιχείο που επίσης υπηρετεί μια διαδικασία βακχικής πολυπροσωπίας και μετάλλαξης της ατομικότητας σε όλον.

Υπόθεση έργου*: 

Στο έργο του Ευριπίδη, συνυπάρχουν το τραγικό, το δραματικό και το θεατρικό στοιχείο. Είναι το μοναδικό έργο της αρχαιότητας, όπου ο Διόνυσος πρωταγωνιστεί ως ανθρωποποιημένος θεός, καθώς αυτό αποτελεί το δράμα του θεού, που είναι το δράμα του ανθρώπου. Δραματοποιούνται τα Θεοφάνια του Διονύσου και εξανθρωπίζεται το θείο. Μια καινούργια θρησκεία απειλεί, μια νέα δύναμη εισχωρεί που θέλει να επιβάλει τη δική της λατρεία.

Ο Διόνυσος, γιος του Δία και της κόρης του Κάδμου Σεμέλης, φτάνει στη Θήβα με μορφή ανθρώπου, για να επιβάλει τη λατρεία του. Οι κόρες του Κάδμου αμφισβητούν τη θεϊκή του καταγωγή αλλά τρελαίνονται από αυτόν και ως μαινάδες πια πηγαίνουν και παραμένουν στο Κιθαιρώνα λατρεύοντας. Ο βασιλιάς Πενθέας, εγγονός του Κάδμου και γιος της Αγαύης, αποφασίζει να στραφεί ενάντια στις μαινάδες. Συλλαμβάνει τον Διόνυσο, αλλ' αυτός ελευθερώνεται και με σεισμό καταστρέφει το παλάτι. Στη συνέχεια ο Πενθέας μεταβαίνει στο βουνό, αλλά εκεί οι μαινάδες, με πρώτη τη μητέρα του Αγαύη, τον διαμελίζουν. Η Αγαύη επιστρέφει θριαμβευτικά στην πόλη, αλλά ο Κάδμος την κάνει να συνειδητοποιήσει τι έπραξε. Το έργο κλείνει με την εμφάνιση του Διονύσου ως θεού και το μένος που πέφτει στην περιοχή. Δεν υπάρχει πρόσωπο στο έργο που δεν θα μεταμορφωθεί, ο ίδιος ο θεός μεταμορφώνεται από ζώο σε θνητό, ο Πενθέας από βασιλιάς γίνεται μαινάδα, ηδονοβλεψίας, αδύναμο παιδί, ελάφι σφάγιο.

(* Από το wikipedia)

Όπως μας πληροφόρησε στο facebook ο κ. Γιάννης Αναστασάκης, διευθυντής του ΚΘΒΕ, η παράσταση των Βακχών, που επρόκειτο να δοθεί στις 30 Αυγούστου στο Θέατρο Δάσους, ματαιώνεται.    

Γνώμη: Νέστορας Αναστάσιος

Το Χειροκρότημα εδώ:
https://www.youtube.com/watch?v=rPZbV-pg9rs

Συντελεστές της παράστασης Βάκχες

Μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος

Σκηνικό – Κοστούμια: Κλειώ Μπομπότη

Φωτισμοί: Δημήτρης Κασιμάτης

Μακιγιάζ: Ιωάννα Λυγίζου

Αγγλικοί υπέρτιτλοι: Λύο Καλοβυρνάς

Βοηθός σκηνοθέτις: Εύα Βλασσοπούλου

Βοηθός σκηνογράφου: Στεφανία-Ηλέκτρα Πανταβού

Δραματολογική συνεργασία: Κατερίνα Κωνσταντινάκου

Σωματική προετοιμασία-Τεχνική Alexander: Βίκυ Παναγιωτάκη

Φωνητική προετοιμασία: Ρηνιώ Κυριαζή

Παίζουν: Ανθή Ευστρατιάδου, Έκτορας Λυγίζος, Βασίλης Μαγουλιώτης, Άρης Μπαλής, Αργύρης Πανταζάρας, Ανέζα Παπαδοπούλου, Μαρία Πρωτόπαππα, Χρήστος Στέργιογλου

Περισσότερες πληροφορίες για  το Φεστιβάλ Μερκούρεια εδώ:
http://www.stellasview.gr/2017/08/2017-21-2708.html