Σαν σήμερα στις 23 Ιουλίου 1996 έφυγε από τη ζωή η Αλίκη Βουγιουκλάκη.
Ήταν και παραμένει αναμφίλεκτα η πιο αναγνωρίσιμη Ελληνίδα ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου. Παράλληλα, ήταν μία σπουδαία θεατρική επιχειρηματίας η οποία ανέβαζε πρωτοποριακές παραγωγές για την εποχή τους, στο Θέατρο Αλίκη. Αποτελούσε το μεγάλο αστέρι της κινηματογραφικής εταιρείας Finos films και το αντίπαλο δέος της επίσης μεγάλης superstar Τζένης Καρέζη.
Παρόλο που οι εφημερίδες της εποχής ήθελαν τις δύο μεγάλες πρωταγωνίστριες να ανταγωνίζονται η μία την άλλη, στην πραγματικότητα οι δυο τους ήταν πολύ καλές αδελφικές φίλες, από την εποχή των νεανικών τους ακόμη χρόνων.
Στις 18 Ιανουαρίου 1965 παντρεύτηκε με τον επίσης σπουδαίο ηθοποιό Δημήτρη Παπαμιχαήλ, συμφοιτητή της στη Δραματική Σχολή, ο οποίος όπως η ίδια εξομολογείται αργότερα, ήταν ένα μεγάλο κεφάλαιο στη ζωή της.
Στις 4 Ιουνίου 1969 γεννήθηκε ο γιος τους, Γιάννης. Μαζί με τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ πρωταγωνίστησαν σε πολλά κινηματογραφικά και θεατρικά έργα, από τα πιο εμπορικά και πετυχημένα στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου. Στις 5 Ιουλίου 1975, ωστόσο, οι δύο ηθοποιοί πήραν διαζύγιο, λόγω ασυμφωνίας χαρακτήρων, με τις φήμες να οργιάζουν για τις άσχημες καταστάσεις που επικρατούσαν στον γάμο τους.
https://youtu.be/-qSa3k8kx9c
Παρότι η Αλίκη Βουγιουκλάκη συνεργάστηκε και με άλλες εταιρείες πέρα από τη finos films, ωστόσο εκεί έκανε τις μεγάλες της εισπρακτικές επιτυχίες όπως: Αστέρω, Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο, Μανταλένα, Το κλωτσοσκούφι, Η Αλίκη στο ναυτικό, Η Λίζα και η άλλη, Η ψεύτρα, Το δόλωμα, Η αρχόντισσα κι ο αλήτης, Υπολοχαγός Νατάσσα, Η κόρη του ήλιου, Η Μαρία της Σιωπήςκ.α.
Το 1960 της απονεμήθηκε το Βραβείο ερμηνείας Α΄ Γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης το 1960 για την ερμηνεία της στην κινηματογραφική ταινία Μανταλένα.
https://youtu.be/Qfw0ridZdYI
Η Αλίκη, έπειτα από πέντε χρόνια σχέσης, έκανε έναν δεύτερο γάμο με τον Κύπριο επιχειρηματία Γιώργο Ηλιάδη στις 25 Ιανουαρίου 1982, ο οποίος δεν κράτησε πολύ και έμεινε μυστικός ακόμα και μετά τη λήξη του. Ο γάμος έγινε στο Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών και το αποκάλυψε το 1993. Στην παράσταση Εβίτα την περίοδο 1981-1982 γνωρίζει τον Βλάσση Μπονάτσο με τον οποίο ήταν μαζί από τον Απρίλιο του 1982 μέχρι το Δεκέμβριο του 1987 σύμφωνα με τα περιοδικά της εποχής. Ο Βλάσσης Μπονάτσος ήταν και ο άνθρωπος που ανέτρεψε την εικόνα της γλυκιάς και αθώα Αλίκης και έβγαλε στην επιφάνεια μία πιο σέξι εικόνα της σταρ, που κυριάρχησε στη δεκαετία του 80.
https://youtu.be/cmsIiqn8GlI
Τελευταίος σύντροφος της ζωής της για οκτώ χρόνια ήταν ο ηθοποιός Κώστας Σπυρόπουλος, ο οποίος της στάθηκε στις τελευταίες δύσκολες στιγμές της.
Έφυγε, από τη ζωή το 1996 χτυπημένη από τον καρκίνο ύστερα από μία εξαιρετικά σκληρή και ολιγόμηνη μάχη.
Νέστορας Αναστάσιος
Ακολουθεί μία λίστα με όλες τις θεατρικές παραστάσεις της Αλίκης:
1953-54: Κατά φαντασίαν ασθενής, του Μολιέρου
1953-54: Φουσκοθαλασσιές, του Δ. Μπόγρη
καλοκαίρι 1954: Ρωμαίος και Ιουλιέτα, του Σαίξπηρ
1955-56: Η πινακοθήκη των ηλιθίων, του Ν. Τσιφόρου
1955-56: Ηθοποιός Κην, του Αλ. Δουμά
1955-56: Σιμούν, του Αν. Ρ. Λενορμάν
1956-57: Ντούο Σεμπαστιάν, των Χ. Λιντσάιο και Ρ. Κρόουζ
1956-57: Η θεατρίνα, των Σ. Μομ και Γκ. Μπόλτον
καλοκαίρι 1957: Το κοντσέρτο, του Χ. Μπαρ
1957-58: Ο άγονος κήπος, του Ε. Μπάνιολντ
1957-58: Το δίχτυ της αράχνης, της Άγκ.Κρίστι
1958-59: Ωραία μου κυρία, του Τζ. Μπ. Σω
1959-60: Τόπο στα νιάτα, της Λ. Φοντόρ
1960-61: Ο πρίγκιψ και η χορεύτρια, του Τ.Ρόμαν
1960-61: Φτωχό σαν σπουργιτάκι, του Λ. Φοντόρ
1961-62: Αποκτά δικό της θίασο.
Περιοδεία σε διάφορες πόλεις και χωριά της Ελλάδας και στην Κύπρο.
Παίζονται τα έργα «Ωραία μου κυρία», «Τόπο στα νιάτα», «Πειρασμός»,
του Γρ. Ξενόπουλου, «Τρελό καλοκαίρι», του Ε. Κέρκλαν και «Φτωχό
σαν σπουργιτάκι»
καλοκαίρι 1962: Οδός Ονείρων, του Μάνου Χατζιδάκι
1962-63: Καίσαρ και Κλεοπάτρα, του Τζ. Μπ. Σω
1962-63: Χτυποκάρδια στο θρανίο, του Αλ.Σακελάριου
καλοκαίρι1963: Περιοδεία στην Κωνσταντινούπολη, Μυτιλήνη και Χίο με τα έργα «Ωραία μου κυρία», «Τόπο στα νιάτα», «Σωφερίνα», «Πειρασμός» και «Φτωχό σαν σπουργιτάκι»
1963-64: Μια Κυριακή στη Νέα Υόρκη, του Ν. Κράσνα
1963-64: Περάστε την πρώτη του μηνός, των Ισ. Μπέκερτ και Στ. Αντοργιάν, Η Αλίκη, από αυτή τη σεζόν, γίνεται συνθιασάρχης με το Δημήτρη Παπαμιχαήλ
1964-65: Κολόμπτου, Ζ. Ανουίγ
1964-65: Πειρασμός, του Γρ. Ξενόπουλου
1965-66: Ο κόσμος, της Σούζι Βογκ και του Π. Όσμπορν
1965-66: Η κόρη μου η σοσιαλίστρια, του Αλ.Σακελάριου
1966-67: Του φτωχού τ΄αρνί, του Στ. Τσβάιχ
1966-67: Αχ, αυτή η γυναίκα μου, των Ν. Τσιφόρου και Π. Βασιλειάδη
καλοκαίρι 1967: Ζητείται νέα με προίκα, των Ν. Τσιφόρου και Π. Βασιλειάδη
1967-68: Τόπο στα νιάτα, του Λ. Φοντόρ
1967-68: Γλυκιά μου Μπριζίτ, των Π. Γκαβό και Ρ. Σαρβέι
καλοκαίρι 1968: Ζητείται νέα με προίκα (στη Θεσσαλονίκη)
1969-70: Αυτό που ξέρει κάθε γυναίκα, του Τζ. Μπάρι
1969-70: Ναταλί (Ήρθα και θα μείνω), των Ρ. Βενσύ και Ζ. Βαλμύ
1970-71: Επτά χρόνια γάμου, των Π. Βασιλειάδη και Λ. Μηχαηλίδη
Ο θίασος Αλίκης Βουγιουκλάκη-Δημήτρη Παπαμιχαήλ, αποκτά στέγη, στο θέατρο «Αλίκη»
1971-72: Βασίλισσα Αμαλία, του Γ. Ρούσσου 1972-73: Οι φυλακισμένοι της 2ας λεωφόρου, του Ν. Σάιμον
1972-73: Η θεατρίνα, των Σ. Μομ και Γκ. Μπόλτον
1973-74: Ωραία μου κυρία, του Τζ. Μπ. Σω
Ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ αποχωρεί από το θίασο κι έτσι μένει η
Αλίκη η μόνη θιασάρχης
1974-75: Μαντώ Μαυρογένους (Προδομένος λαός), του Γ. Ρούσσου
1975-76: Καμπίρια, του Ν. Σάιμον
καλοκαίρι 1976: Πειρασμός, του Γρ. Ξενόπουλου
Σεπτέμβριος 1976: Η Αλίκη περιοδεύει στην Αυστραλία για να παρουσιάσει
το έργο «Το κορίτσι με τη χρυσή καρδιά»
1976-77: Το νυφικό κρεβάτι, του Γ. Ντε Χάρτογκ
καλοκαίρι 1977: Ωραία μου κυρία, του Τζ. Μπ. Σω
καλοκαίρι 1978: Cabaret, του Τζ. Μάστεροφ
καλοκαίρι 1979: Καμπίρια, του Ν. Σάιμον
1979-80: Η Αλίκη περιοδεύει σε πόλεις της Ελλάδας με το έργο «Νυφικό κρεβάτι»
καλοκαίρι 1980: Εύθυμη χήρα, των Φρ. Λέχαρ, Β. Λεόν και Λ. Στάιν
1980-81: Τζούλια, του Μπ. Σλέιντ
1981-82: Εβίτα, των Τ. Ράις και Άν. Λ. Γουέμπερ
1982-83: Η κυρία με τις καμέλιες, του Αλ. Δουμά
καλοκαίρι 1983: Η εύθυμη χήρα, των Φρ. Λέχαρ, Β. Λεόν και Λ. Στάιν
1983-84: Βίκτωρ-Βικτώρια, του Ρ. Σίντσελ
Ιούλιος 1984: Η Αλίκη περιοδεύει στην Αυστραλία με το έργο «Νυφικό κρεβάτι»
1984-85: Εκπαιδεύοντας, τη Ρίτα του Γ. Ράσελ (θιασάρχες είναι η Αλίκη
Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ)
1986: Λυσιστράτη (Επίδαυρος), του Αριστοφάνη
1986: Φιλουμένα Μαρτουράνο, του Εντ. Ντε Φίλιπο (θιασάρχες είναι η Αλίκη
Βουγιουκλάκη και ο Δημήτρης Παπαμιχαήλ)
1986-87: Λίγο πιο νωρίς, λίγο πιο αργά, των Π. Μπεριγιέ και Ζ. Π. Γκρεντί
1989-90: Σίρλεϊ Βάλενταϊν, του Γ. Ράσελ
1990: Αντιγόνη (Επίδαυρος), του Σοφοκλή
1990-91: Γλυκό πουλί της νιότης, του Τ. Ουίλιαμς
1991: Η κυρία δε με μέλλει, του Β. Β. Σαρντού
1992: Μις Πέπσι, της Π. Μπρινό
1993-94: Ωραία μου κυρία, του Τζ. Μπ. Σω
1994-96: Η μελωδία της ευτυχίας, των Ρ. Ρότζερ και Όσ. Χάμερσταϊν
Δημοσιεύτηκε
23/07/2018
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου